ruhái

Hungarian

Etymology

ruha +‎ -i (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈruɦaːʲi]
  • Hyphenation: ru‧hái

Noun

ruhái

  1. third-person singular (multiple possessions) possessive of ruha

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative ruhái —
accusative ruháit —
dative ruháinak —
instrumental ruháival —
causal-final ruháiért —
translative ruháivá —
terminative ruháiig —
essive-formal ruháiként —
essive-modal ruháiul —
inessive ruháiban —
superessive ruháin —
adessive ruháinál —
illative ruháiba —
sublative ruháira —
allative ruháihoz —
elative ruháiból —
delative ruháiról —
ablative ruháitól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.