ruháik

Hungarian

Etymology

ruha +‎ -ik (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈruɦaːʲik]
  • Hyphenation: ru‧há‧ik

Noun

ruháik

  1. third-person plural (multiple possessions) possessive of ruha

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative ruháik —
accusative ruháikat —
dative ruháiknak —
instrumental ruháikkal —
causal-final ruháikért —
translative ruháikká —
terminative ruháikig —
essive-formal ruháikként —
essive-modal ruháikul —
inessive ruháikban —
superessive ruháikon —
adessive ruháiknál —
illative ruháikba —
sublative ruháikra —
allative ruháikhoz —
elative ruháikból —
delative ruháikról —
ablative ruháiktól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.