ruralis

Latin

Etymology

From rūs, rūris (“countryside”) +‎ -ālis.

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /ruːˈraː.lis/, [ruːˈräːlʲɪs̠]
  • (Ecclesiastical) IPA(key): /ruˈra.lis/, [ruˈräːlis]

Adjective

rūrālis (neuter rūrāle); third-declension two-termination adjective

  1. Of or pertaining to the countryside, rural, rustic.

Declension

Third-declension two-termination adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
Nominative rūrālis rūrāle rūrālēs rūrālia
Genitive rūrālis rūrālium
Dative rūrālī rūrālibus
Accusative rūrālem rūrāle rūrālēs
rūrālīs
rūrālia
Ablative rūrālī rūrālibus
Vocative rūrālis rūrāle rūrālēs rūrālia

Derived terms

  • rūrāliter

Descendants

  • → Catalan: rural
  • → Corsican: rurale
  • → Friulian: rurâl
  • → Galician: rural
  • → German: rural
  • → Italian: rurale
  • → Norwegian Bokmål: rural
  • → Norwegian Nynorsk: rural
  • → Old French: rural
  • → Piedmontese: rural
  • → Portuguese: rural
  • → Romanian: rural
  • → Spanish: rural

References

  • “ruralis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • ruralis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré latin-français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.