savaşçı

Turkish

Etymology

From savaş (“war”) +‎ -çı.

Pronunciation
  • IPA(key): [sɑ.βɑʃ.ˈt͡ʃɯ]

Noun

savaşçı (definite accusative savaşçıyı, plural savaşçılar)

  1. warrior

Declension
Inflection
Nominative savaşçı
Definite accusative savaşçıyı
Singular Plural
Nominative savaşçı savaşçılar
Definite accusative savaşçıyı savaşçıları
Dative savaşçıya savaşçılara
Locative savaşçıda savaşçılarda
Ablative savaşçıdan savaşçılardan
Genitive savaşçının savaşçıların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular savaşçım savaşçılarım
2nd singular savaşçın savaşçıların
3rd singular savaşçısı savaşçıları
1st plural savaşçımız savaşçılarımız
2nd plural savaşçınız savaşçılarınız
3rd plural savaşçıları savaşçıları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular savaşçıyım savaşçılarım
2nd singular savaşçısın savaşçılarsın
3rd singular savaşçı
savaşçıdır		 savaşçılar
savaşçılardır
1st plural savaşçıyız savaşçılarız
2nd plural savaşçısınız savaşçılarsınız
3rd plural savaşçılar savaşçılardır
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.