sfilmować

Polish

Etymology

From s- +‎ filmować.

Pronunciation
  • IPA(key): /sfilˈmɔ.vat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
  • Syllabification: sfil‧mo‧wać

Verb

sfilmować pf (imperfective filmować)

  1. (transitive, film) to film (to record a motion picture)

Conjugation
Conjugation of sfilmować pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive sfilmować
future tense 1st sfilmuję sfilmujemy
2nd sfilmujesz sfilmujecie
3rd sfilmuje sfilmują
impersonal sfilmuje się
past tense 1st sfilmowałem sfilmowałam sfilmowaliśmy sfilmowałyśmy
2nd sfilmowałeś sfilmowałaś sfilmowaliście sfilmowałyście
3rd sfilmował sfilmowała sfilmowało sfilmowali sfilmowały
impersonal sfilmowano
conditional 1st sfilmowałbym sfilmowałabym sfilmowalibyśmy sfilmowałybyśmy
2nd sfilmowałbyś sfilmowałabyś sfilmowalibyście sfilmowałybyście
3rd sfilmowałby sfilmowałaby sfilmowałoby sfilmowaliby sfilmowałyby
impersonal sfilmowano by
imperative 1st niech sfilmuję sfilmujmy
2nd sfilmuj sfilmujcie
3rd niech sfilmuje niech sfilmują
passive adjectival participle sfilmowany sfilmowana sfilmowane sfilmowani sfilmowane
anterior adverbial participle sfilmowawszy
verbal noun sfilmowanie
adjectives
adverb
  • filmowo
nouns

Further reading
  • sfilmować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • sfilmować in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.