skostnieć

Polish

Etymology

From s- +‎ kostnieć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈskɔst.ɲɛt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔstɲɛt͡ɕ
  • Syllabification: skost‧nieć

Verb

skostnieć pf (imperfective kostnieć)

  1. (intransitive, paleontology) to fossilize
  2. (intransitive) to freeze
    Synonym: marznąć
  3. (intransitive) to fossilize (become old and unchanging)

Declension
Conjugation of skostnieć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive skostnieć
future tense 1st skostnieję skostniejemy
2nd skostniejesz skostniejecie
3rd skostnieje skostnieją
impersonal skostnieje się
past tense 1st skostniałem skostniałam skostnieliśmy skostniałyśmy
2nd skostniałeś skostniałaś skostnieliście skostniałyście
3rd skostniał skostniała skostniało skostnieli skostniały
impersonal skostniano
conditional 1st skostniałbym skostniałabym skostnielibyśmy skostniałybyśmy
2nd skostniałbyś skostniałabyś skostnielibyście skostniałybyście
3rd skostniałby skostniałaby skostniałoby skostnieliby skostniałyby
impersonal skostniano by
imperative 1st niech skostnieję skostniejmy
2nd skostniej skostniejcie
3rd niech skostnieje niech skostnieją
anterior adverbial participle skostniawszy
verbal noun skostnienie

Derived terms
adjective
noun

Further reading
  • skostnieć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • skostnieć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.