spudłować

Polish

Etymology

From s- +‎ pudłować.

Pronunciation
  • IPA(key): /spudˈwɔ.vat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
  • Syllabification: spud‧ło‧wać

Verb

spudłować pf (imperfective pudłować)

  1. (intransitive) to miss a shot
    Synonym: chybić
    Antonym: trafić

Conjugation
Conjugation of spudłować pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive spudłować
future tense 1st spudłuję spudłujemy
2nd spudłujesz spudłujecie
3rd spudłuje spudłują
impersonal spudłuje się
past tense 1st spudłowałem spudłowałam spudłowaliśmy spudłowałyśmy
2nd spudłowałeś spudłowałaś spudłowaliście spudłowałyście
3rd spudłował spudłowała spudłowało spudłowali spudłowały
impersonal spudłowano
conditional 1st spudłowałbym spudłowałabym spudłowalibyśmy spudłowałybyśmy
2nd spudłowałbyś spudłowałabyś spudłowalibyście spudłowałybyście
3rd spudłowałby spudłowałaby spudłowałoby spudłowaliby spudłowałyby
impersonal spudłowano by
imperative 1st niech spudłuję spudłujmy
2nd spudłuj spudłujcie
3rd niech spudłuje niech spudłują
anterior adverbial participle spudłowawszy
verbal noun spudłowanie
noun

Further reading
  • spudłować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • spudłować in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.