szarvaik

Hungarian

Etymology

szarv +‎ -aik (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈsɒrvɒʲik]
  • Hyphenation: szar‧va‧ik

Noun

szarvaik

  1. third-person plural multiple-possession possessive of szarv

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative szarvaik —
accusative szarvaikat —
dative szarvaiknak —
instrumental szarvaikkal —
causal-final szarvaikért —
translative szarvaikká —
terminative szarvaikig —
essive-formal szarvaikként —
essive-modal szarvaikul —
inessive szarvaikban —
superessive szarvaikon —
adessive szarvaiknál —
illative szarvaikba —
sublative szarvaikra —
allative szarvaikhoz —
elative szarvaikból —
delative szarvaikról —
ablative szarvaiktól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.