szarvasmarháik

Hungarian

Etymology

szarvasmarha +‎ -ik (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈsɒrvɒʃmɒrɦaːʲik]
  • Hyphenation: szar‧vas‧mar‧há‧ik

Noun

szarvasmarháik

  1. third-person plural (multiple possessions) possessive of szarvasmarha

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative szarvasmarháik —
accusative szarvasmarháikat —
dative szarvasmarháiknak —
instrumental szarvasmarháikkal —
causal-final szarvasmarháikért —
translative szarvasmarháikká —
terminative szarvasmarháikig —
essive-formal szarvasmarháikként —
essive-modal szarvasmarháikul —
inessive szarvasmarháikban —
superessive szarvasmarháikon —
adessive szarvasmarháiknál —
illative szarvasmarháikba —
sublative szarvasmarháikra —
allative szarvasmarháikhoz —
elative szarvasmarháikból —
delative szarvasmarháikról —
ablative szarvasmarháiktól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.