ułatwić

Polish

Etymology

From u- +‎ łatwy +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /uˈwat.fit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -atfit͡ɕ
  • Syllabification: u‧łat‧wić

Verb

ułatwić pf (imperfective ułatwiać)

  1. (transitive) to facilitate, to ease

Conjugation
Conjugation of ułatwić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ułatwić
future tense 1st ułatwię ułatwimy
2nd ułatwisz ułatwicie
3rd ułatwi ułatwią
impersonal ułatwi się
past tense 1st ułatwiłem ułatwiłam ułatwiliśmy ułatwiłyśmy
2nd ułatwiłeś ułatwiłaś ułatwiliście ułatwiłyście
3rd ułatwił ułatwiła ułatwiło ułatwili ułatwiły
impersonal ułatwiono
conditional 1st ułatwiłbym ułatwiłabym ułatwilibyśmy ułatwiłybyśmy
2nd ułatwiłbyś ułatwiłabyś ułatwilibyście ułatwiłybyście
3rd ułatwiłby ułatwiłaby ułatwiłoby ułatwiliby ułatwiłyby
impersonal ułatwiono by
imperative 1st niech ułatwię ułatwmy
2nd ułatw ułatwcie
3rd niech ułatwi niech ułatwią
passive adjectival participle ułatwiony ułatwiona ułatwione ułatwieni ułatwione
anterior adverbial participle ułatwiwszy
verbal noun ułatwienie

Further reading
  • ułatwić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ułatwić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.