uświadczyć

Polish

From u- +‎ świadczyć.

uświadczyć pf (imperfective (rare) uświadczać)

(transitive, colloquial) to come across, to encounter, to find [+genitive = something or someone]
Synonyms: napotkać, natrafić, zastać, znaleźć

Conjugation of uświadczyć pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		uświadczyć
future tense	1^st	uświadczę			uświadczymy
	2^nd	uświadczysz			uświadczycie
	3^rd	uświadczy			uświadczą
	impersonal	uświadczy się
past tense	1^st	uświadczyłem	uświadczyłam		uświadczyliśmy	uświadczyłyśmy
	2^nd	uświadczyłeś	uświadczyłaś		uświadczyliście	uświadczyłyście
	3^rd	uświadczył	uświadczyła	uświadczyło	uświadczyli	uświadczyły
	impersonal	uświadczono
conditional	1^st	uświadczyłbym	uświadczyłabym		uświadczylibyśmy	uświadczyłybyśmy
	2^nd	uświadczyłbyś	uświadczyłabyś		uświadczylibyście	uświadczyłybyście
	3^rd	uświadczyłby	uświadczyłaby	uświadczyłoby	uświadczyliby	uświadczyłyby
	impersonal	uświadczono by
imperative	1^st	niech uświadczę			uświadczmy
	2^nd	uświadcz			uświadczcie
	3^rd	niech uświadczy			niech uświadczą
passive adjectival participle		uświadczony	uświadczona	uświadczone	uświadczeni	uświadczone
anterior adverbial participle		uświadczywszy
verbal noun		uświadczenie