użyźnić

Polish

Etymology

From u- +‎ żyzny +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /uˈʐɨʑ.ɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨʑɲit͡ɕ
  • Syllabification: u‧żyź‧nić

Verb

użyźnić pf (imperfective użyźniać)

  1. (transitive) to fertilise, to fecundate
  2. (reflexive) to become fertile, to become fecund

Conjugation
Conjugation of użyźnić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive użyźnić
future tense 1st użyźnię użyźnimy
2nd użyźnisz użyźnicie
3rd użyźni użyźnią
impersonal użyźni się
past tense 1st użyźniłem użyźniłam użyźniliśmy użyźniłyśmy
2nd użyźniłeś użyźniłaś użyźniliście użyźniłyście
3rd użyźnił użyźniła użyźniło użyźnili użyźniły
impersonal użyźniono
conditional 1st użyźniłbym użyźniłabym użyźnilibyśmy użyźniłybyśmy
2nd użyźniłbyś użyźniłabyś użyźnilibyście użyźniłybyście
3rd użyźniłby użyźniłaby użyźniłoby użyźniliby użyźniłyby
impersonal użyźniono by
imperative 1st niech użyźnię użyźnijmy
2nd użyźnij użyźnijcie
3rd niech użyźni niech użyźnią
passive adjectival participle użyźniony użyźniona użyźnione użyźnieni użyźnione
anterior adverbial participle użyźniwszy
verbal noun użyźnienie

Further reading
  • użyźnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • użyźnić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.