ugiąć

Polish

Etymology

From u- +‎ giąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈu.ɡjɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -uɡjɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: u‧giąć

Verb

ugiąć pf (imperfective uginać)

  1. (transitive) to bend
  2. (reflexive) to bow, to sag
  3. (reflexive, figuratively) to fold, to give in, to cave

Conjugation
Conjugation of ugiąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ugiąć
future tense 1st ugnę ugniemy
2nd ugniesz ugniecie
3rd ugnie ugną
impersonal ugnie się
past tense 1st ugiąłem ugięłam ugięliśmy ugięłyśmy
2nd ugiąłeś ugięłaś ugięliście ugięłyście
3rd ugiął ugięła ugięło ugięli ugięły
impersonal ugięto
conditional 1st ugiąłbym ugięłabym ugięlibyśmy ugięłybyśmy
2nd ugiąłbyś ugięłabyś ugięlibyście ugięłybyście
3rd ugiąłby ugięłaby ugięłoby ugięliby ugięłyby
impersonal ugięto by
imperative 1st niech ugnę ugnijmy
2nd ugnij ugnijcie
3rd niech ugnie niech ugną
passive adjectival participle ugięty ugięta ugięte ugięci ugięte
anterior adverbial participle ugnąwszy
verbal noun ugięcie

Further reading
  • ugiąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ugiąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.