uogólnić

Polish

Etymology

From u- +‎ ogólny +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /u.ɔˈɡul.ɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ulɲit͡ɕ
  • Syllabification: u‧o‧gól‧nić

Verb

uogólnić pf (imperfective uogólniać)

  1. (transitive) to generalize (to infer or induce from specific cases to more general cases or principles)
  2. (reflexive) to become generalized

Conjugation
Conjugation of uogólnić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive uogólnić
future tense 1st uogólnię uogólnimy
2nd uogólnisz uogólnicie
3rd uogólni uogólnią
impersonal uogólni się
past tense 1st uogólniłem uogólniłam uogólniliśmy uogólniłyśmy
2nd uogólniłeś uogólniłaś uogólniliście uogólniłyście
3rd uogólnił uogólniła uogólniło uogólnili uogólniły
impersonal uogólniono
conditional 1st uogólniłbym uogólniłabym uogólnilibyśmy uogólniłybyśmy
2nd uogólniłbyś uogólniłabyś uogólnilibyście uogólniłybyście
3rd uogólniłby uogólniłaby uogólniłoby uogólniliby uogólniłyby
impersonal uogólniono by
imperative 1st niech uogólnię uogólnijmy
2nd uogólnij uogólnijcie
3rd niech uogólni niech uogólnią
passive adjectival participle uogólniony uogólniona uogólnione uogólnieni uogólnione
anterior adverbial participle uogólniwszy
verbal noun uogólnienie

Further reading
  • uogólnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • uogólnić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.