upoważnić

Polish

From u- +‎ poważny +‎ -ić.

upoważnić pf (imperfective upoważniać)

(transitive) to authorise, to entitle, to empower [+ do (genitive) = to do something]
upoważnić kogoś do robienia czegoś ― to authorize someone to do something

Synonyms: upełnomocnić, uprawnić

Conjugation of upoważnić pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		upoważnić
future tense	1^st	upoważnię			upoważnimy
	2^nd	upoważnisz			upoważnicie
	3^rd	upoważni			upoważnią
	impersonal	upoważni się
past tense	1^st	upoważniłem	upoważniłam		upoważniliśmy	upoważniłyśmy
	2^nd	upoważniłeś	upoważniłaś		upoważniliście	upoważniłyście
	3^rd	upoważnił	upoważniła	upoważniło	upoważnili	upoważniły
	impersonal	upoważniono
conditional	1^st	upoważniłbym	upoważniłabym		upoważnilibyśmy	upoważniłybyśmy
	2^nd	upoważniłbyś	upoważniłabyś		upoważnilibyście	upoważniłybyście
	3^rd	upoważniłby	upoważniłaby	upoważniłoby	upoważniliby	upoważniłyby
	impersonal	upoważniono by
imperative	1^st	niech upoważnię			upoważnijmy
	2^nd	upoważnij			upoważnijcie
	3^rd	niech upoważni			niech upoważnią
passive adjectival participle		upoważniony	upoważniona	upoważnione	upoważnieni	upoważnione
anterior adverbial participle		upoważniwszy
verbal noun		upoważnienie