uprzątnąć

Polish

Etymology

From uprzątać +‎ -nąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /uˈpʂɔnt.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔntnɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: u‧prząt‧nąć

Verb

uprzątnąć pf (imperfective uprzątać)

  1. (transitive) to clear up, to tidy away

Conjugation
Conjugation of uprzątnąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive uprzątnąć
future tense 1st uprzątnę uprzątniemy
2nd uprzątniesz uprzątniecie
3rd uprzątnie uprzątną
impersonal uprzątnie się
past tense 1st uprzątnąłem uprzątnęłam uprzątnęliśmy uprzątnęłyśmy
2nd uprzątnąłeś uprzątnęłaś uprzątnęliście uprzątnęłyście
3rd uprzątnął uprzątnęła uprzątnęło uprzątnęli uprzątnęły
impersonal uprzątnięto
conditional 1st uprzątnąłbym uprzątnęłabym uprzątnęlibyśmy uprzątnęłybyśmy
2nd uprzątnąłbyś uprzątnęłabyś uprzątnęlibyście uprzątnęłybyście
3rd uprzątnąłby uprzątnęłaby uprzątnęłoby uprzątnęliby uprzątnęłyby
impersonal uprzątnięto by
imperative 1st niech uprzątnę uprzątnijmy
2nd uprzątnij uprzątnijcie
3rd niech uprzątnie niech uprzątną
passive adjectival participle uprzątnięty uprzątnięta uprzątnięte uprzątnięci uprzątnięte
anterior adverbial participle uprzątnąwszy
verbal noun uprzątnięcie

Further reading
  • uprzątnąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • uprzątnąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.