upuścić

Polish

Etymology

From u- +‎ puścić.

Pronunciation
  • IPA(key): /uˈpuɕ.t͡ɕit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -uɕt͡ɕit͡ɕ
  • Syllabification: u‧puś‧cić

Verb

upuścić pf (imperfective upuszczać)

  1. (transitive) to drop, to let go of (allow to fall)
  2. (transitive) to draw (extract liquid from a container)
  3. (transitive, proscribed) to reduce the price of

Conjugation
Conjugation of upuścić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive upuścić
future tense 1st upuszczę upuścimy
2nd upuścisz upuścicie
3rd upuści upuszczą
impersonal upuści się
past tense 1st upuściłem upuściłam upuściliśmy upuściłyśmy
2nd upuściłeś upuściłaś upuściliście upuściłyście
3rd upuścił upuściła upuściło upuścili upuściły
impersonal upuszczono
conditional 1st upuściłbym upuściłabym upuścilibyśmy upuściłybyśmy
2nd upuściłbyś upuściłabyś upuścilibyście upuściłybyście
3rd upuściłby upuściłaby upuściłoby upuściliby upuściłyby
impersonal upuszczono by
imperative 1st niech upuszczę upuśćmy
2nd upuść upuśćcie
3rd niech upuści niech upuszczą
passive adjectival participle upuszczony upuszczona upuszczone upuszczeni upuszczone
anterior adverbial participle upuściwszy
verbal noun upuszczenie

Further reading
  • upuścić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • upuścić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.