usłyszeć

Polish

Etymology

From u- +‎ słyszeć.

Pronunciation
  • IPA(key): /uˈswɨ.ʂɛt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨʂɛt͡ɕ
  • Syllabification: u‧sły‧szeć

Verb

usłyszeć pf (imperfective słyszeć)

  1. (transitive) to hear
  2. (intransitive) to hear

Conjugation
Conjugation of usłyszeć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive usłyszeć
future tense 1st usłyszę usłyszymy
2nd usłyszysz usłyszycie
3rd usłyszy usłyszą
impersonal usłyszy się
past tense 1st usłyszałem usłyszałam usłyszeliśmy usłyszałyśmy
2nd usłyszałeś usłyszałaś usłyszeliście usłyszałyście
3rd usłyszał usłyszała usłyszało usłyszeli usłyszały
impersonal usłyszano
conditional 1st usłyszałbym usłyszałabym usłyszelibyśmy usłyszałybyśmy
2nd usłyszałbyś usłyszałabyś usłyszelibyście usłyszałybyście
3rd usłyszałby usłyszałaby usłyszałoby usłyszeliby usłyszałyby
impersonal usłyszano by
imperative 1st niech usłyszę usłyszmy
2nd usłysz usłyszcie
3rd niech usłyszy niech usłyszą
passive adjectival participle usłyszany usłyszana usłyszane usłyszani usłyszane
anterior adverbial participle usłyszawszy
verbal noun usłyszenie

Further reading
  • usłyszeć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • usłyszeć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.