uwięznąć

Polish

Etymology

From u- +‎ więznąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /uˈvjɛw̃z.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛw̃znɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: u‧więz‧nąć

Verb

uwięznąć pf (imperfective więznąć)

  1. (intransitive) to get stuck (to be rendered immobile)
    Synonyms: ugrząźć, utknąć
  2. (intransitive, literary, of voice) to get stuck

Conjugation
Conjugation of uwięznąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive uwięznąć
future tense 1st uwięznę uwięźniemy
2nd uwięźniesz uwięźniecie
3rd uwięźnie uwiązną
impersonal uwięźnie się
past tense 1st uwiązłem uwięzłam uwięźliśmy uwięzłyśmy
2nd uwiązłeś uwięzłaś uwięźliście uwięzłyście
3rd uwiązł uwięzła uwięzło uwięźli uwięzły
impersonal uwięźnięto
conditional 1st uwiązłbym uwięzłabym uwięźlibyśmy uwięzłybyśmy
2nd uwiązłbyś uwięzłabyś uwięźlibyście uwięzłybyście
3rd uwiązłby uwięzłaby uwięzłoby uwięźliby uwięzłyby
impersonal uwięźnięto by
imperative 1st niech uwięznę uwięźnijmy
2nd uwięźnij uwięźnijcie
3rd niech uwięźnie niech uwiązną
anterior adverbial participle uwiązłszy
verbal noun uwięźnięcie

Derived terms
adjective
  • uwięzły
verb

Further reading
  • uwięznąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • uwięznąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.