uwieńczyć

Polish

From u- +‎ wieńczyć.

uwieńczyć pf (imperfective uwieńczać)

(transitive, figuratively) to have the results of something crowned with success
Za kwadrans pierwsza, kiedy długie oczekiwanie uwieńczone zostało wreszczie sukcesem. ― Quarter until one o'clock, when long expectations are crowned with success.
(transitive) to decorate or crown something with a wreath
Cierniami uwieńczoną i głębokich pełno ran głowę skłonił Pan. ― God bowed his head, crowned with thorns and full of deep wounds.
(transitive) to award someone with a laurel wreath
Zwycięzcy konkursu byli uroczyście uwieńczeni. ― The winners of the competition were ceremonially awarded with a laurel wreath.
(transitive) to award someone for outstanding accomplishments within a field
W 1902 Ronald Ross był uwieńczony nagrodą Nobla za swoje odkrycia związane z malarią. ― In 1902, Ronald Ross was awarded the Nobel Prize for his discoveries regarding malaria.

Conjugation of uwieńczyć pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		uwieńczyć
future tense	1^st	uwieńczę			uwieńczymy
	2^nd	uwieńczysz			uwieńczycie
	3^rd	uwieńczy			uwieńczą
	impersonal	uwieńczy się
past tense	1^st	uwieńczyłem	uwieńczyłam		uwieńczyliśmy	uwieńczyłyśmy
	2^nd	uwieńczyłeś	uwieńczyłaś		uwieńczyliście	uwieńczyłyście
	3^rd	uwieńczył	uwieńczyła	uwieńczyło	uwieńczyli	uwieńczyły
	impersonal	uwieńczono
conditional	1^st	uwieńczyłbym	uwieńczyłabym		uwieńczylibyśmy	uwieńczyłybyśmy
	2^nd	uwieńczyłbyś	uwieńczyłabyś		uwieńczylibyście	uwieńczyłybyście
	3^rd	uwieńczyłby	uwieńczyłaby	uwieńczyłoby	uwieńczyliby	uwieńczyłyby
	impersonal	uwieńczono by
imperative	1^st	niech uwieńczę			uwieńczmy
	2^nd	uwieńcz			uwieńczcie
	3^rd	niech uwieńczy			niech uwieńczą
passive adjectival participle		uwieńczony	uwieńczona	uwieńczone	uwieńczeni	uwieńczone
anterior adverbial participle		uwieńczywszy
verbal noun		uwieńczenie