uzależnić

Polish

Etymology

From u- +‎ zależny +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /u.zaˈlɛʐ.ɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛʐɲit͡ɕ
  • Syllabification: u‧za‧leż‧nić

Verb

uzależnić pf (imperfective uzależniać)

  1. (transitive) to get someone addicted [+ od (genetive) = to something]
  2. (reflexive) to get/become addicted [+ od (genetive) = to something]

Conjugation
Conjugation of uzależnić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive uzależnić
future tense 1st uzależnię uzależnimy
2nd uzależnisz uzależnicie
3rd uzależni uzależnią
impersonal uzależni się
past tense 1st uzależniłem uzależniłam uzależniliśmy uzależniłyśmy
2nd uzależniłeś uzależniłaś uzależniliście uzależniłyście
3rd uzależnił uzależniła uzależniło uzależnili uzależniły
impersonal uzależniono
conditional 1st uzależniłbym uzależniłabym uzależnilibyśmy uzależniłybyśmy
2nd uzależniłbyś uzależniłabyś uzależnilibyście uzależniłybyście
3rd uzależniłby uzależniłaby uzależniłoby uzależniliby uzależniłyby
impersonal uzależniono by
imperative 1st niech uzależnię uzależnijmy
2nd uzależnij uzależnijcie
3rd niech uzależni niech uzależnią
passive adjectival participle uzależniony uzależniona uzależnione uzależnieni uzależnione
anterior adverbial participle uzależniwszy
verbal noun uzależnienie

Derived terms
adjective
noun

Further reading
  • uzależnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • uzależnić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.