uzupełnić

Polish

Etymology

From u- +‎ zupełny +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /u.zuˈpɛw.ɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛwɲit͡ɕ
  • Syllabification: u‧zu‧peł‧nić

Verb

uzupełnić pf (imperfective uzupełniać)

  1. (transitive) to supplement, to top up
  2. (transitive) to complement
  3. (transitive) to fill in, to fill out, to populate
  4. (reflexive) to complement (each other)

Conjugation
Conjugation of uzupełnić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive uzupełnić
future tense 1st uzupełnię uzupełnimy
2nd uzupełnisz uzupełnicie
3rd uzupełni uzupełnią
impersonal uzupełni się
past tense 1st uzupełniłem uzupełniłam uzupełniliśmy uzupełniłyśmy
2nd uzupełniłeś uzupełniłaś uzupełniliście uzupełniłyście
3rd uzupełnił uzupełniła uzupełniło uzupełnili uzupełniły
impersonal uzupełniono
conditional 1st uzupełniłbym uzupełniłabym uzupełnilibyśmy uzupełniłybyśmy
2nd uzupełniłbyś uzupełniłabyś uzupełnilibyście uzupełniłybyście
3rd uzupełniłby uzupełniłaby uzupełniłoby uzupełniliby uzupełniłyby
impersonal uzupełniono by
imperative 1st niech uzupełnię uzupełnijmy
2nd uzupełnij uzupełnijcie
3rd niech uzupełni niech uzupełnią
passive adjectival participle uzupełniony uzupełniona uzupełnione uzupełnieni uzupełnione
anterior adverbial participle uzupełniwszy
verbal noun uzupełnienie

Further reading
  • uzupełnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • uzupełnić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.