vakablakai

Hungarian

Etymology

vakablak +‎ -ai (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈvɒkɒblɒkɒʲi]
  • Hyphenation: vak‧ab‧la‧kai

Noun

vakablakai

  1. third-person singular (multiple possessions) possessive of vakablak

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative vakablakai —
accusative vakablakait —
dative vakablakainak —
instrumental vakablakaival —
causal-final vakablakaiért —
translative vakablakaivá —
terminative vakablakaiig —
essive-formal vakablakaiként —
essive-modal vakablakaiul —
inessive vakablakaiban —
superessive vakablakain —
adessive vakablakainál —
illative vakablakaiba —
sublative vakablakaira —
allative vakablakaihoz —
elative vakablakaiból —
delative vakablakairól —
ablative vakablakaitól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.