vanttuut

Finnish

Etymology

From singular form vantus, from Proto-Germanic.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʋɑntːuːt/, [ˈʋɑn̪t̪ːuːt̪]
  • Rhymes: -ɑntːuːt
  • Syllabification(key): vant‧tuut

Noun

vanttuut pl

  1. (dialectal) One or more pairs of knitted mittens or mitts.

Usage notes

  • Singular form vantus is only rarely used.

Declension

Inflection of vanttuut (Kotus type 41*C/vieras, tt-t gradation)
nominative — vanttuut
genitive — vanttuiden
vanttuitten
partitive — vanttuita
illative — vanttuisiin
singular plural
nominative — vanttuut
accusative nom. — vanttuut
gen. —
genitive — vanttuiden
vanttuitten
partitive — vanttuita
inessive — vanttuissa
elative — vanttuista
illative — vanttuisiin
vanttuihinrare
adessive — vanttuilla
ablative — vanttuilta
allative — vanttuille
essive — vanttuina
translative — vanttuiksi
instructive — vanttuin
abessive — vanttuitta
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of vanttuut (type vieras)
first-person singular possessor
singular plural
nominative — vanttuuni
accusative nom. — vanttuuni
gen. —
genitive — vanttuideni
vanttuitteni
partitive — vanttuitani
inessive — vanttuissani
elative — vanttuistani
illative — vanttuisiini
vanttuihinirare
adessive — vanttuillani
ablative — vanttuiltani
allative — vanttuilleni
essive — vanttuinani
translative — vanttuikseni
instructive — —
abessive — vanttuittani
comitative — vanttuineni
second-person singular possessor
singular plural
nominative — vanttuusi
accusative nom. — vanttuusi
gen. —
genitive — vanttuidesi
vanttuittesi
partitive — vanttuitasi
inessive — vanttuissasi
elative — vanttuistasi
illative — vanttuisiisi
vanttuihisirare
adessive — vanttuillasi
ablative — vanttuiltasi
allative — vanttuillesi
essive — vanttuinasi
translative — vanttuiksesi
instructive — —
abessive — vanttuittasi
comitative — vanttuinesi
first-person plural possessor
singular plural
nominative — vanttuumme
accusative nom. — vanttuumme
gen. —
genitive — vanttuidemme
vanttuittemme
partitive — vanttuitamme
inessive — vanttuissamme
elative — vanttuistamme
illative — vanttuisiimme
vanttuihimmerare
adessive — vanttuillamme
ablative — vanttuiltamme
allative — vanttuillemme
essive — vanttuinamme
translative — vanttuiksemme
instructive — —
abessive — vanttuittamme
comitative — vanttuinemme
second-person plural possessor
singular plural
nominative — vanttuunne
accusative nom. — vanttuunne
gen. —
genitive — vanttuidenne
vanttuittenne
partitive — vanttuitanne
inessive — vanttuissanne
elative — vanttuistanne
illative — vanttuisiinne
vanttuihinnerare
adessive — vanttuillanne
ablative — vanttuiltanne
allative — vanttuillenne
essive — vanttuinanne
translative — vanttuiksenne
instructive — —
abessive — vanttuittanne
comitative — vanttuinenne
third-person possessor
singular plural
nominative — vanttuunsa
accusative nom. — vanttuunsa
gen. —
genitive — vanttuidensa
vanttuittensa
partitive — vanttuitaan
vanttuitansa
inessive — vanttuissaan
vanttuissansa
elative — vanttuistaan
vanttuistansa
illative — vanttuisiinsa
vanttuihinsarare
adessive — vanttuillaan
vanttuillansa
ablative — vanttuiltaan
vanttuiltansa
allative — vanttuilleen
vanttuillensa
essive — vanttuinaan
vanttuinansa
translative — vanttuikseen
vanttuiksensa
instructive — —
abessive — vanttuittaan
vanttuittansa
comitative — vanttuineen
vanttuinensa

Synonyms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.