wintervacht

Dutch

Etymology

Compound of winter (“winter”) +‎ vacht (“pelt, fur”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʋɪn.tərˌvɑxt/
  • (file)
  • Hyphenation: win‧ter‧vacht

Noun

wintervacht f (plural wintervachten, diminutive wintervachtje n)

  1. (mammals) winter coat

Coordinate terms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.