wręczać

Polish

Etymology

From wręczyć +‎ -ać.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈvrɛn.t͡ʂat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛnt͡ʂat͡ɕ
  • Syllabification: wrę‧czać

Verb

wręczać impf (perfective wręczyć)

  1. (transitive) to give, to hand, to proffer

Conjugation
Conjugation of wręczać impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wręczać
present tense 1st wręczam wręczamy
2nd wręczasz wręczacie
3rd wręcza wręczają
impersonal wręcza się
past tense 1st wręczałem wręczałam wręczaliśmy wręczałyśmy
2nd wręczałeś wręczałaś wręczaliście wręczałyście
3rd wręczał wręczała wręczało wręczali wręczały
impersonal wręczano
future tense 1st będę wręczał,
będę wręczać
 będę wręczała,
będę wręczać
 będziemy wręczali,
będziemy wręczać
 będziemy wręczały,
będziemy wręczać
2nd będziesz wręczał,
będziesz wręczać
 będziesz wręczała,
będziesz wręczać
 będziecie wręczali,
będziecie wręczać
 będziecie wręczały,
będziecie wręczać
3rd będzie wręczał,
będzie wręczać
 będzie wręczała,
będzie wręczać
 będzie wręczało,
będzie wręczać
 będą wręczali,
będą wręczać
 będą wręczały,
będą wręczać
impersonal będzie wręczać się
conditional 1st wręczałbym wręczałabym wręczalibyśmy wręczałybyśmy
2nd wręczałbyś wręczałabyś wręczalibyście wręczałybyście
3rd wręczałby wręczałaby wręczałoby wręczaliby wręczałyby
impersonal wręczano by
imperative 1st niech wręczam wręczajmy
2nd wręczaj wręczajcie
3rd niech wręcza niech wręczają
active adjectival participle wręczający wręczająca wręczające wręczający wręczające
passive adjectival participle wręczany wręczana wręczane wręczani wręczane
contemporary adverbial participle wręczając
verbal noun wręczanie

Further reading
  • wręczać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wręczać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.