wrzasnąć

Polish

Etymology

From wrzeszczeć +‎ -nąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈvʐas.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -asnɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: wrzas‧nąć

Verb

wrzasnąć pf (imperfective wrzeszczeć)

  1. (intransitive) to bawl, to bluster, to scream, to shout, to yell

Conjugation
Conjugation of wrzasnąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wrzasnąć
future tense 1st wrzasnę wrzaśniemy
2nd wrzaśniesz wrzaśniecie
3rd wrzaśnie wrzasną
impersonal wrzaśnie się
past tense 1st wrzasnąłem wrzasnęłam wrzasnęliśmy wrzasnęłyśmy
2nd wrzasnąłeś wrzasnęłaś wrzasnęliście wrzasnęłyście
3rd wrzasnął wrzasnęła wrzasnęło wrzasnęli wrzasnęły
conditional 1st wrzasnąłbym wrzasnęłabym wrzasnęlibyśmy wrzasnęłybyśmy
2nd wrzasnąłbyś wrzasnęłabyś wrzasnęlibyście wrzasnęłybyście
3rd wrzasnąłby wrzasnęłaby wrzasnęłoby wrzasnęliby wrzasnęłyby
imperative 1st niech wrzasnę wrzaśnijmy
2nd wrzaśnij wrzaśnijcie
3rd niech wrzaśnie niech wrzasną
anterior adverbial participle wrzasnąwszy
verbal noun wrzaśnięcie
noun

Further reading
  • wrzasnąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wrzasnąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.