współżyć

Polish

Etymology

From współ- +‎ żyć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈfspuw.ʐɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -uwʐɨt͡ɕ
  • Syllabification: współ‧żyć

Verb

współżyć impf

  1. (intransitive) to coexist, to get along
  2. (intransitive) to copulate, to have sex

Conjugation
Conjugation of współżyć impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive współżyć
present tense 1st współżyję współżyjemy
2nd współżyjesz współżyjecie
3rd współżyje współżyją
impersonal współżyje się
past tense 1st współżyłem współżyłam współżyliśmy współżyłyśmy
2nd współżyłeś współżyłaś współżyliście współżyłyście
3rd współżył współżyła współżyło współżyli współżyły
impersonal współżyto
future tense 1st będę współżył,
będę współżyć
 będę współżyła,
będę współżyć
 będziemy współżyli,
będziemy współżyć
 będziemy współżyły,
będziemy współżyć
2nd będziesz współżył,
będziesz współżyć
 będziesz współżyła,
będziesz współżyć
 będziecie współżyli,
będziecie współżyć
 będziecie współżyły,
będziecie współżyć
3rd będzie współżył,
będzie współżyć
 będzie współżyła,
będzie współżyć
 będzie współżyło,
będzie współżyć
 będą współżyli,
będą współżyć
 będą współżyły,
będą współżyć
impersonal będzie współżyć się
conditional 1st współżyłbym współżyłabym współżylibyśmy współżyłybyśmy
2nd współżyłbyś współżyłabyś współżylibyście współżyłybyście
3rd współżyłby współżyłaby współżyłoby współżyliby współżyłyby
impersonal współżyto by
imperative 1st niech współżyję współżyjmy
2nd współżyj współżyjcie
3rd niech współżyje niech współżyją
active adjectival participle współżyjący współżyjąca współżyjące współżyjący współżyjące
contemporary adverbial participle współżyjąc
verbal noun współżycie

Further reading
  • współżyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • współżyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.