wyśmiać

Polish

Etymology

From wy- +‎ śmiać.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈvɨ.ɕmjat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨɕmjat͡ɕ
  • Syllabification: wy‧śmiać

Verb

wyśmiać pf (imperfective wyśmiewać)

  1. (transitive) to laugh at, to ridicule
  2. (reflexive) to laugh extensively

Conjugation
Conjugation of wyśmiać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wyśmiać
future tense 1st wyśmieję wyśmiejemy
2nd wyśmiejesz wyśmiejecie
3rd wyśmieje wyśmieją
impersonal wyśmieje się
past tense 1st wyśmiałem wyśmiałam wyśmialiśmy wyśmiałyśmy
2nd wyśmiałeś wyśmiałaś wyśmialiście wyśmiałyście
3rd wyśmiał wyśmiała wyśmiało wyśmiali wyśmiały
impersonal wyśmiano
conditional 1st wyśmiałbym wyśmiałabym wyśmialibyśmy wyśmiałybyśmy
2nd wyśmiałbyś wyśmiałabyś wyśmialibyście wyśmiałybyście
3rd wyśmiałby wyśmiałaby wyśmiałoby wyśmialiby wyśmiałyby
impersonal wyśmiano by
imperative 1st niech wyśmieję wyśmiejmy
2nd wyśmiej wyśmiejcie
3rd niech wyśmieje niech wyśmieją
passive adjectival participle wyśmiany wyśmiana wyśmiane wyśmiani wyśmiane
anterior adverbial participle wyśmiawszy
verbal noun wyśmianie

Further reading
  • wyśmiać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wyśmiać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.