wyśnić

Polish

Etymology

From wy- +‎ śnić.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈvɨ.ɕɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨɕɲit͡ɕ
  • Syllabification: wy‧śnić

Verb

wyśnić pf

  1. (transitive) to dream up
  2. (reflexive) to be dreamt up

Conjugation
Conjugation of wyśnić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wyśnić
future tense 1st wyśnię wyśnimy
2nd wyśnisz wyśnicie
3rd wyśni wyśnią
impersonal wyśni się
past tense 1st wyśniłem wyśniłam wyśniliśmy wyśniłyśmy
2nd wyśniłeś wyśniłaś wyśniliście wyśniłyście
3rd wyśnił wyśniła wyśniło wyśnili wyśniły
impersonal wyśniono
conditional 1st wyśniłbym wyśniłabym wyśnilibyśmy wyśniłybyśmy
2nd wyśniłbyś wyśniłabyś wyśnilibyście wyśniłybyście
3rd wyśniłby wyśniłaby wyśniłoby wyśniliby wyśniłyby
impersonal wyśniono by
imperative 1st niech wyśnię wyśnijmy
2nd wyśnij wyśnijcie
3rd niech wyśni niech wyśnią
passive adjectival participle wyśniony wyśniona wyśnione wyśnieni wyśnione
anterior adverbial participle wyśniwszy
verbal noun wyśnienie

Further reading
  • wyśnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wyśnić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.