wybujać

Polish

Etymology

From wy- +‎ bujać.

Pronunciation
  • IPA(key): /vɨˈbu.jat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ujat͡ɕ
  • Syllabification: wy‧bu‧jać

Verb

wybujać pf

  1. (intransitive, of a plant) to thickly or luxuriantly grow upwards or out

Conjugation
Conjugation of wybujać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wybujać
future tense 1st wybujam wybujamy
2nd wybujasz wybujacie
3rd wybuja wybujają
impersonal wybuja się
past tense 1st wybujałem wybujałam wybujaliśmy wybujałyśmy
2nd wybujałeś wybujałaś wybujaliście wybujałyście
3rd wybujał wybujała wybujało wybujali wybujały
impersonal wybujano
conditional 1st wybujałbym wybujałabym wybujalibyśmy wybujałybyśmy
2nd wybujałbyś wybujałabyś wybujalibyście wybujałybyście
3rd wybujałby wybujałaby wybujałoby wybujaliby wybujałyby
impersonal wybujano by
imperative 1st niech wybujam wybujajmy
2nd wybujaj wybujajcie
3rd niech wybuja niech wybujają
anterior adverbial participle wybujawszy
verbal noun wybujanie

References
  • wybujać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wybujać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.