wyczuć

Polish

Etymology

From wy- +‎ czuć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈvɨ.t͡ʂut͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨt͡ʂut͡ɕ
  • Syllabification: wy‧czuć

Verb

wyczuć pf (imperfective wyczuwać)

  1. (transitive) to sense, to intuit

Conjugation
Conjugation of wyczuć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wyczuć
future tense 1st wyczuję wyczujemy
2nd wyczujesz wyczujecie
3rd wyczuje wyczują
impersonal wyczuje się
past tense 1st wyczułem wyczułam wyczuliśmy wyczułyśmy
2nd wyczułeś wyczułaś wyczuliście wyczułyście
3rd wyczuł wyczuła wyczuło wyczuli wyczuły
impersonal wyczuto
conditional 1st wyczułbym wyczułabym wyczulibyśmy wyczułybyśmy
2nd wyczułbyś wyczułabyś wyczulibyście wyczułybyście
3rd wyczułby wyczułaby wyczułoby wyczuliby wyczułyby
impersonal wyczuto by
imperative 1st niech wyczuję wyczujmy
2nd wyczuj wyczujcie
3rd niech wyczuje niech wyczują
passive adjectival participle wyczuty wyczuta wyczute wyczuci wyczute
anterior adverbial participle wyczuwszy
verbal noun wyczucie

Further reading
  • wyczuć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wyczuć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.