wygłupić

Polish

Etymology

From wy- +‎ głupi +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /vɨˈɡwu.pit͡ɕ/
  • Audio, wygłupić się(file)
  • Rhymes: -upit͡ɕ
  • Syllabification: wy‧głu‧pić

Verb

wygłupić pf (imperfective wygłupiać)

  1. (reflexive) to fool around, to act the goat

Conjugation
Conjugation of wygłupić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wygłupić
future tense 1st wygłupię wygłupimy
2nd wygłupisz wygłupicie
3rd wygłupi wygłupią
impersonal wygłupi się
past tense 1st wygłupiłem wygłupiłam wygłupiliśmy wygłupiłyśmy
2nd wygłupiłeś wygłupiłaś wygłupiliście wygłupiłyście
3rd wygłupił wygłupiła wygłupiło wygłupili wygłupiły
impersonal wygłupiono
conditional 1st wygłupiłbym wygłupiłabym wygłupilibyśmy wygłupiłybyśmy
2nd wygłupiłbyś wygłupiłabyś wygłupilibyście wygłupiłybyście
3rd wygłupiłby wygłupiłaby wygłupiłoby wygłupiliby wygłupiłyby
impersonal wygłupiono by
imperative 1st niech wygłupię wygłupmy
2nd wygłup wygłupcie
3rd niech wygłupi niech wygłupią
anterior adverbial participle wygłupiwszy
verbal noun wygłupienie

Further reading
  • wygłupić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wygłupić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.