wyjałowić

Polish

Etymology

From wy- +‎ jałowy +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /vɨ.jaˈwɔ.vit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔvit͡ɕ
  • Syllabification: wy‧ja‧ło‧wić

Verb

wyjałowić pf (imperfective wyjaławiać)

  1. (transitive) to make barren, to make infertile
  2. (transitive) to make futile, to make pointless
  3. (transitive) to disinfect, to sterilize
    Synonym: odkazić
  4. (reflexive) to become barren, to become infertile
    Synonym: wyjałowieć

Conjugation
Conjugation of wyjałowić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wyjałowić
future tense 1st wyjałowię wyjałowimy
2nd wyjałowisz wyjałowicie
3rd wyjałowi wyjałowią
impersonal wyjałowi się
past tense 1st wyjałowiłem wyjałowiłam wyjałowiliśmy wyjałowiłyśmy
2nd wyjałowiłeś wyjałowiłaś wyjałowiliście wyjałowiłyście
3rd wyjałowił wyjałowiła wyjałowiło wyjałowili wyjałowiły
impersonal wyjałowiono
conditional 1st wyjałowiłbym wyjałowiłabym wyjałowilibyśmy wyjałowiłybyśmy
2nd wyjałowiłbyś wyjałowiłabyś wyjałowilibyście wyjałowiłybyście
3rd wyjałowiłby wyjałowiłaby wyjałowiłoby wyjałowiliby wyjałowiłyby
impersonal wyjałowiono by
imperative 1st niech wyjałowię wyjałowijmy
2nd wyjałowij wyjałowijcie
3rd niech wyjałowi niech wyjałowią
passive adjectival participle wyjałowiony wyjałowiona wyjałowione wyjałowieni wyjałowione
anterior adverbial participle wyjałowiwszy
verbal noun wyjałowienie

Derived terms
adjective
  • wyjałowiały
adjectives
adverbs
nouns
verbs

Further reading
  • wyjałowić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wyjałowić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.