wymieść

Polish

Etymology

From wy- +‎ mieść.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈvɨ.mjɛɕt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨmjɛɕt͡ɕ
  • Syllabification: wy‧mieść

Verb

wymieść pf (imperfective wymiatać)

  1. (transitive) to sweep out, to remove by sweeping (from out of the inside)
  2. (intransitive, colloquial) to rock, to rule, to kill it, to kick ass (to be very impressive)

Conjugation
Conjugation of wymieść pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive wymieść
future tense 1st wymiotę wymieciemy
2nd wymieciesz wymieciecie
3rd wymiecie wymiotą
impersonal wymiecie się
past tense 1st wymiotłem wymiotłam wymietliśmy wymiotłyśmy
2nd wymiotłeś wymiotłaś wymietliście wymiotłyście
3rd wymiótł wymiotła wymiotło wymietli wymiotły
impersonal wymieciono
conditional 1st wymiótłbym wymiotłabym wymietlibyśmy wymiotłybyśmy
2nd wymiótłbyś wymiotłabyś wymietlibyście wymiotłybyście
3rd wymiótłby wymiotłaby wymiotłoby wymietliby wymiotłyby
impersonal wymieciono by
imperative 1st niech wymiotę wymiećmy
2nd wymieć wymiećcie
3rd niech wymiecie niech wymiotą
passive adjectival participle wymieciony wymieciona wymiecione wymieceni wymiecione
anterior adverbial participle wymiótłszy
verbal noun wymiecenie

Further reading
  • wymieść in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • wymieść in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.