złorzeczyć

Polish

Etymology

Calque of Latin maledicere, which is in turn a calque of Ancient Greek κακολογεῖν (kakologeîn). By surface analysis, zły +‎ -o- +‎ rzec +‎ -yć. Compare Old Czech zlořečit.

Pronunciation
  • IPA(key): /zwɔˈʐɛ.t͡ʂɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛt͡ʂɨt͡ɕ
  • Syllabification: zło‧rze‧czyć

Verb

złorzeczyć impf

  1. (intransitive) to curse (to wish harm upon) [+dative = someone/something]
    Synonym: wyklinać
  2. (intransitive) to curse, to imprecate, to missay [+dative = someone/something]
    Synonyms: see Thesaurus:obrażać

Conjugation
Conjugation of złorzeczyć impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive złorzeczyć
present tense 1st złorzeczę złorzeczymy
2nd złorzeczysz złorzeczycie
3rd złorzeczy złorzeczą
impersonal złorzeczy się
past tense 1st złorzeczyłem złorzeczyłam złorzeczyliśmy złorzeczyłyśmy
2nd złorzeczyłeś złorzeczyłaś złorzeczyliście złorzeczyłyście
3rd złorzeczył złorzeczyła złorzeczyło złorzeczyli złorzeczyły
impersonal złorzeczono
future tense 1st będę złorzeczył,
będę złorzeczyć
 będę złorzeczyła,
będę złorzeczyć
 będziemy złorzeczyli,
będziemy złorzeczyć
 będziemy złorzeczyły,
będziemy złorzeczyć
2nd będziesz złorzeczył,
będziesz złorzeczyć
 będziesz złorzeczyła,
będziesz złorzeczyć
 będziecie złorzeczyli,
będziecie złorzeczyć
 będziecie złorzeczyły,
będziecie złorzeczyć
3rd będzie złorzeczył,
będzie złorzeczyć
 będzie złorzeczyła,
będzie złorzeczyć
 będzie złorzeczyło,
będzie złorzeczyć
 będą złorzeczyli,
będą złorzeczyć
 będą złorzeczyły,
będą złorzeczyć
impersonal będzie złorzeczyć się
conditional 1st złorzeczyłbym złorzeczyłabym złorzeczylibyśmy złorzeczyłybyśmy
2nd złorzeczyłbyś złorzeczyłabyś złorzeczylibyście złorzeczyłybyście
3rd złorzeczyłby złorzeczyłaby złorzeczyłoby złorzeczyliby złorzeczyłyby
impersonal złorzeczono by
imperative 1st niech złorzeczę złorzeczmy
2nd złorzecz złorzeczcie
3rd niech złorzeczy niech złorzeczą
active adjectival participle złorzeczący złorzecząca złorzeczące złorzeczący złorzeczące
contemporary adverbial participle złorzecząc
verbal noun złorzeczenie

Further reading
  • złorzeczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • złorzeczyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.