złowić

Polish

Etymology

From z- +‎ łowić.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈzwɔ.vit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔvit͡ɕ
  • Syllabification: zło‧wić

Verb

złowić pf (imperfective łowić)

  1. (transitive, fishing) to catch (capture, snare); to fish

Conjugation
Conjugation of złowić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive złowić
future tense 1st złowię złowimy
2nd złowisz złowicie
3rd złowi złowią
impersonal złowi się
past tense 1st złowiłem złowiłam złowiliśmy złowiłyśmy
2nd złowiłeś złowiłaś złowiliście złowiłyście
3rd złowił złowiła złowiło złowili złowiły
impersonal złowiono
conditional 1st złowiłbym złowiłabym złowilibyśmy złowiłybyśmy
2nd złowiłbyś złowiłabyś złowilibyście złowiłybyście
3rd złowiłby złowiłaby złowiłoby złowiliby złowiłyby
impersonal złowiono by
imperative 1st niech złowię złówmy
2nd złów złówcie
3rd niech złowi niech złowią
passive adjectival participle złowiony złowiona złowione złowieni złowione
anterior adverbial participle złowiwszy
verbal noun złowienie

Further reading
  • złowić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • złowić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.