zżydzieć

Polish

Etymology

From z- +‎ żydzieć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈzʐɨ.d͡ʑɛt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɨd͡ʑɛt͡ɕ
  • Syllabification: zży‧dzieć

Verb

zżydzieć pf (imperfective żydzieć)

  1. (intransitive, colloquial) to become stingy
    Synonym: zeskąpieć

Conjugation
Conjugation of zżydzieć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zżydzieć
future tense 1st zżydzieję zżydziejemy
2nd zżydziejesz zżydziejecie
3rd zżydzieje zżydzieją
impersonal zżydzieje się
past tense 1st zżydziałem zżydziałam zżydzieliśmy zżydziałyśmy
2nd zżydziałeś zżydziałaś zżydzieliście zżydziałyście
3rd zżydział zżydziała zżydziało zżydzieli zżydziały
impersonal zżydziano
conditional 1st zżydziałbym zżydziałabym zżydzielibyśmy zżydziałybyśmy
2nd zżydziałbyś zżydziałabyś zżydzielibyście zżydziałybyście
3rd zżydziałby zżydziałaby zżydziałoby zżydzieliby zżydziałyby
impersonal zżydziano by
imperative 1st niech zżydzieję zżydziejmy
2nd zżydziej zżydziejcie
3rd niech zżydzieje niech zżydzieją
anterior adverbial participle zżydziawszy
verbal noun zżydzenie

Derived terms
adjective
  • zżydziały
adjective
nouns
verb

Further reading
  • zżydzieć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zżydzieć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.