zabłądzić

Polish

Etymology

From za- +‎ błądzić.

Pronunciation
  • IPA(key): /zaˈbwɔɲ.d͡ʑit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔɲd͡ʑit͡ɕ
  • Syllabification: za‧błą‧dzić

Verb

zabłądzić pf (imperfective błądzić)

  1. (intransitive) to get lost, to stray (to unknowingly stray from the right path)
    Synonym: zbłądzić
  2. (intransitive) to chance to get somewhere, to happen to be somewhere
    Synonym: zbłądzić

Conjugation
Conjugation of zabłądzić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zabłądzić
future tense 1st zabłądzę zabłądzimy
2nd zabłądzisz zabłądzicie
3rd zabłądzi zabłądzą
impersonal zabłądzi się
past tense 1st zabłądziłem zabłądziłam zabłądziliśmy zabłądziłyśmy
2nd zabłądziłeś zabłądziłaś zabłądziliście zabłądziłyście
3rd zabłądził zabłądziła zabłądziło zabłądzili zabłądziły
impersonal zabłądzono
conditional 1st zabłądziłbym zabłądziłabym zabłądzilibyśmy zabłądziłybyśmy
2nd zabłądziłbyś zabłądziłabyś zabłądzilibyście zabłądziłybyście
3rd zabłądziłby zabłądziłaby zabłądziłoby zabłądziliby zabłądziłyby
impersonal zabłądzono by
imperative 1st niech zabłądzę zabłądźmy
2nd zabłądź zabłądźcie
3rd niech zabłądzi niech zabłądzą
anterior adverbial participle zabłądziwszy
verbal noun zabłądzenie

Further reading
  • zabłądzić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zabłądzić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.