zadośćuczynić

Polish

Etymology

From zadość +‎ uczynić.

Pronunciation
  • IPA(key): /za.dɔɕ.t͡ɕuˈt͡ʂɨ.ɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨɲit͡ɕ
  • Syllabification: za‧doś‧ću‧czy‧nić

Verb

zadośćuczynić pf

  1. (intransitive) to atone (to make reparation, compensation, or amends, for an offence or a crime) [+dative = to someone] [+ za (accusative) = for an offense]
  2. (intransitive) to fulfill [+dative = an obligation or desire]

Conjugation
Conjugation of zadośćuczynić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zadośćuczynić
future tense 1st zadośćuczynię zadośćuczynimy
2nd zadośćuczynisz zadośćuczynicie
3rd zadośćuczyni zadośćuczynią
impersonal zadośćuczyni się
past tense 1st zadośćuczyniłem zadośćuczyniłam zadośćuczyniliśmy zadośćuczyniłyśmy
2nd zadośćuczyniłeś zadośćuczyniłaś zadośćuczyniliście zadośćuczyniłyście
3rd zadośćuczynił zadośćuczyniła zadośćuczyniło zadośćuczynili zadośćuczyniły
impersonal zadośćuczyniono
conditional 1st zadośćuczyniłbym zadośćuczyniłabym zadośćuczynilibyśmy zadośćuczyniłybyśmy
2nd zadośćuczyniłbyś zadośćuczyniłabyś zadośćuczynilibyście zadośćuczyniłybyście
3rd zadośćuczyniłby zadośćuczyniłaby zadośćuczyniłoby zadośćuczyniliby zadośćuczyniłyby
impersonal zadośćuczyniono by
imperative 1st niech zadośćuczynię zadośćuczyńmy
2nd zadośćuczyń zadośćuczyńcie
3rd niech zadośćuczyni niech zadośćuczynią
anterior adverbial participle zadośćuczyniwszy
verbal noun zadośćuczynienie

Derived terms
noun

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.