zamatować

Polish

Etymology

From za- +‎ matować.

Pronunciation
  • IPA(key): /za.maˈtɔ.vat͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔvat͡ɕ
  • Syllabification: za‧ma‧to‧wać

Verb

zamatować pf (imperfective matować)

  1. (transitive, chess) to checkmate (to put the king of an opponent into checkmate)

Conjugation
Conjugation of zamatować pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zamatować
future tense 1st zamatuję zamatujemy
2nd zamatujesz zamatujecie
3rd zamatuje zamatują
impersonal zamatuje się
past tense 1st zamatowałem zamatowałam zamatowaliśmy zamatowałyśmy
2nd zamatowałeś zamatowałaś zamatowaliście zamatowałyście
3rd zamatował zamatowała zamatowało zamatowali zamatowały
impersonal zamatowano
conditional 1st zamatowałbym zamatowałabym zamatowalibyśmy zamatowałybyśmy
2nd zamatowałbyś zamatowałabyś zamatowalibyście zamatowałybyście
3rd zamatowałby zamatowałaby zamatowałoby zamatowaliby zamatowałyby
impersonal zamatowano by
imperative 1st niech zamatuję zamatujmy
2nd zamatuj zamatujcie
3rd niech zamatuje niech zamatują
passive adjectival participle zamatowany zamatowana zamatowane zamatowani zamatowane
anterior adverbial participle zamatowawszy
verbal noun zamatowanie

Further reading
  • zamatować in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zamatować in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.