zapragnąć

Polish

Etymology

From za- +‎ pragnąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /zaˈpraɡ.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -aɡnɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: za‧prag‧nąć

Verb

zapragnąć pf (imperfective pragnąć)

  1. (transitive) to desire, to wish for
    Synonym: zachcieć
  2. (intransitive, literary, rare) to become athirst

Conjugation
Conjugation of zapragnąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zapragnąć
future tense 1st zapragnę zapragniemy
2nd zapragniesz zapragniecie
3rd zapragnie zapragną
impersonal zapragnie się
past tense 1st zapragnąłem zapragnęłam zapragnęliśmy zapragnęłyśmy
2nd zapragnąłeś zapragnęłaś zapragnęliście zapragnęłyście
3rd zapragnął zapragnęła zapragnęło zapragnęli zapragnęły
impersonal zapragnięto
conditional 1st zapragnąłbym zapragnęłabym zapragnęlibyśmy zapragnęłybyśmy
2nd zapragnąłbyś zapragnęłabyś zapragnęlibyście zapragnęłybyście
3rd zapragnąłby zapragnęłaby zapragnęłoby zapragnęliby zapragnęłyby
impersonal zapragnięto by
imperative 1st niech zapragnę zapragnijmy
2nd zapragnij zapragnijcie
3rd niech zapragnie niech zapragną
passive adjectival participle zapragnięty zapragnięta zapragnięte zapragnięci zapragnięte
anterior adverbial participle zapragnąwszy
verbal noun zapragnięcie
adjectives
noun
verb

Further reading
  • zapragnąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zapragnąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.