zaszczuć

Polish

Etymology

From za- +‎ szczuć.

Pronunciation
  • IPA(key): /zaˈʂt͡ʂut͡ɕ/
  • Rhymes: -aʂt͡ʂut͡ɕ
  • Syllabification: za‧szczuć

Verb

zaszczuć pf (imperfective zaszczuwać)

  1. (transitive) to hound (to persistently harass)

Conjugation
Conjugation of zaszczuć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zaszczuć
future tense 1st zaszczuję zaszczujemy
2nd zaszczujesz zaszczujecie
3rd zaszczuje zaszczują
impersonal zaszczuje się
past tense 1st zaszczułem zaszczułam zaszczuliśmy zaszczułyśmy
2nd zaszczułeś zaszczułaś zaszczuliście zaszczułyście
3rd zaszczuł zaszczuła zaszczuło zaszczuli zaszczuły
impersonal zaszczuto
conditional 1st zaszczułbym zaszczułabym zaszczulibyśmy zaszczułybyśmy
2nd zaszczułbyś zaszczułabyś zaszczulibyście zaszczułybyście
3rd zaszczułby zaszczułaby zaszczułoby zaszczuliby zaszczułyby
impersonal zaszczuto by
imperative 1st niech zaszczuję zaszczujmy
2nd zaszczuj zaszczujcie
3rd niech zaszczuje niech zaszczują
passive adjectival participle zaszczuty zaszczuta zaszczute zaszczuci zaszczute
anterior adverbial participle zaszczuwszy
verbal noun zaszczucie

Derived terms
adjective
  • zaszczuty
noun
  • zaszczucie
noun

Further reading
  • zaszczuć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zaszczuć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.