zaszumieć

Polish

Etymology

From za- +‎ szumieć.

Pronunciation
  • IPA(key): /zaˈʂu.mjɛt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -umjɛt͡ɕ
  • Syllabification: za‧szu‧mieć

Verb

zaszumieć pf (imperfective szumieć)

  1. (intransitive) to rustle, to buzz, to produce disharmonic noise

Conjugation
Conjugation of zaszumieć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zaszumieć
future tense 1st zaszumię zaszumimy
2nd zaszumisz zaszumicie
3rd zaszumi zaszumią
impersonal zaszumi się
past tense 1st zaszumiałem zaszumiałam zaszumieliśmy zaszumiałyśmy
2nd zaszumiałeś zaszumiałaś zaszumieliście zaszumiałyście
3rd zaszumiał zaszumiała zaszumiało zaszumieli zaszumiały
impersonal zaszumiano
conditional 1st zaszumiałbym zaszumiałabym zaszumielibyśmy zaszumiałybyśmy
2nd zaszumiałbyś zaszumiałabyś zaszumielibyście zaszumiałybyście
3rd zaszumiałby zaszumiałaby zaszumiałoby zaszumieliby zaszumiałyby
impersonal zaszumiano by
imperative 1st niech zaszumię zaszummy
2nd zaszum zaszumcie
3rd niech zaszumi niech zaszumią
anterior adverbial participle zaszumiawszy
verbal noun zaszumienie

Further reading
  • zaszumieć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zaszumieć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.