zaznajomić

Polish

Etymology

From za- +‎ znajomy +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /za.znaˈjɔ.mit͡ɕ/
  • Audio, zaznajomić się(file)
  • Rhymes: -ɔmit͡ɕ
  • Syllabification: za‧zna‧jo‧mić

Verb

zaznajomić pf (imperfective zaznajamiać)

  1. (transitive) to acquaint, to make familiar
  2. (reflexive) to get acquainted, to become familiar

Conjugation
Conjugation of zaznajomić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zaznajomić
future tense 1st zaznajomię zaznajomimy
2nd zaznajomisz zaznajomicie
3rd zaznajomi zaznajomią
impersonal zaznajomi się
past tense 1st zaznajomiłem zaznajomiłam zaznajomiliśmy zaznajomiłyśmy
2nd zaznajomiłeś zaznajomiłaś zaznajomiliście zaznajomiłyście
3rd zaznajomił zaznajomiła zaznajomiło zaznajomili zaznajomiły
impersonal zaznajomiono
conditional 1st zaznajomiłbym zaznajomiłabym zaznajomilibyśmy zaznajomiłybyśmy
2nd zaznajomiłbyś zaznajomiłabyś zaznajomilibyście zaznajomiłybyście
3rd zaznajomiłby zaznajomiłaby zaznajomiłoby zaznajomiliby zaznajomiłyby
impersonal zaznajomiono by
imperative 1st niech zaznajomię zaznajommy
2nd zaznajom zaznajomcie
3rd niech zaznajomi niech zaznajomią
passive adjectival participle zaznajomiony zaznajomiona zaznajomione zaznajomieni zaznajomione
anterior adverbial participle zaznajomiwszy
verbal noun zaznajomienie

Further reading
  • zaznajomić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zaznajomić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.