zjełczeć

Polish

Etymology

From z- +‎ jełczeć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈzjɛw.t͡ʂɛt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɛwt͡ʂɛt͡ɕ
  • Syllabification: zjeł‧czeć

Verb

zjełczeć pf (imperfective jełczeć)

  1. (intransitive) to go rancid

Conjugation
Conjugation of zjełczeć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zjełczeć
future tense 1st zjełczeję zjełczejemy
2nd zjełczejesz zjełczejecie
3rd zjełczeje zjełczeją
impersonal zjełczeje się
past tense 1st zjełczałem zjełczałam zjełczeliśmy zjełczałyśmy
2nd zjełczałeś zjełczałaś zjełczeliście zjełczałyście
3rd zjełczał zjełczała zjełczało zjełczeli zjełczały
impersonal zjełczano
conditional 1st zjełczałbym zjełczałabym zjełczelibyśmy zjełczałybyśmy
2nd zjełczałbyś zjełczałabyś zjełczelibyście zjełczałybyście
3rd zjełczałby zjełczałaby zjełczałoby zjełczeliby zjełczałyby
impersonal zjełczano by
imperative 1st niech zjełczeję zjełczejmy
2nd zjełczej zjełczejcie
3rd niech zjełczeje niech zjełczeją
anterior adverbial participle zjełczawszy
verbal noun zjełczenie

Derived terms
adjective

Further reading
  • zjełczeć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zjełczeć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.