zwątleć

Polish

Etymology

From z- +‎ wątleć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈzvɔn.tlɛt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔntlɛt͡ɕ
  • Syllabification: zwąt‧leć

Verb

zwątleć pf (imperfective wątleć)

  1. (intransitive) to weaken (to become weaker or less strong)
    Synonym: osłabnąć

Conjugation
Conjugation of zwątleć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zwątleć
future tense 1st zwątleję zwątlejemy
2nd zwątlejesz zwątlejecie
3rd zwątleje zwątleją
impersonal zwątleje się
past tense 1st zwątlałem zwątlałam zwątleliśmy zwątlałyśmy
2nd zwątlałeś zwątlałaś zwątleliście zwątlałyście
3rd zwątlał zwątlała zwątlało zwątleli zwątlały
impersonal zwątlano
conditional 1st zwątlałbym zwątlałabym zwątlelibyśmy zwątlałybyśmy
2nd zwątlałbyś zwątlałabyś zwątlelibyście zwątlałybyście
3rd zwątlałby zwątlałaby zwątlałoby zwątleliby zwątlałyby
impersonal zwątlano by
imperative 1st niech zwątleję zwątlejmy
2nd zwątlej zwątlejcie
3rd niech zwątleje niech zwątleją
anterior adverbial participle zwątlawszy
verbal noun zwątlenie
adjective
nouns
  • wątlica
  • wątlik
verbs
  • nadwątleć pf
  • wątlić impf
  • zwątlać impf, zwątlić pf

Further reading
  • zwątleć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zwątleć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.