zwyciężyć

Polish

Etymology

Derived from z- +‎ Proto-Slavic *vitędzь (“hero, victor”) +‎ -yć, which was borrowed from Old Norse víkingr. In Old Polish also wiciężyć, zwiciężyć, -wy- appeared by analogy to verbs prefixed with wy-.[1]

Pronunciation
  • IPA(key): /zvɨˈt͡ɕɛw̃.ʐɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛw̃ʐɨt͡ɕ
  • Syllabification: zwy‧cię‧żyć

Verb

zwyciężyć pf (imperfective zwyciężać)

  1. (intransitive) to win, to conquer
    Synonyms: see Thesaurus:bić
  2. (transitive) to conquer, to vanquish, to overcome

Conjugation
Conjugation of zwyciężyć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zwyciężyć
future tense 1st zwyciężę zwyciężymy
2nd zwyciężysz zwyciężycie
3rd zwycięży zwyciężą
impersonal zwycięży się
past tense 1st zwyciężyłem zwyciężyłam zwyciężyliśmy zwyciężyłyśmy
2nd zwyciężyłeś zwyciężyłaś zwyciężyliście zwyciężyłyście
3rd zwyciężył zwyciężyła zwyciężyło zwyciężyli zwyciężyły
impersonal zwyciężono
conditional 1st zwyciężyłbym zwyciężyłabym zwyciężylibyśmy zwyciężyłybyśmy
2nd zwyciężyłbyś zwyciężyłabyś zwyciężylibyście zwyciężyłybyście
3rd zwyciężyłby zwyciężyłaby zwyciężyłoby zwyciężyliby zwyciężyłyby
impersonal zwyciężono by
imperative 1st niech zwyciężę zwyciężmy
2nd zwycięż zwyciężcie
3rd niech zwycięży niech zwyciężą
passive adjectival participle zwyciężony zwyciężona zwyciężone zwyciężeni zwyciężone
anterior adverbial participle zwyciężywszy
verbal noun zwyciężenie

Derived terms
verbs

References
  1. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2010

Further reading
  • zwyciężyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • zwyciężyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.