írünk

See also: írunk

Hungarian

Etymology

ír +‎ -ünk (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈiːryŋk]
  • Hyphenation: írünk

Noun

írünk

  1. first-person plural (single possession) possessive of ír

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative írünk —
accusative írünket —
dative írünknek —
instrumental írünkkel —
causal-final írünkért —
translative írünkké —
terminative írünkig —
essive-formal írünkként —
essive-modal írünkül —
inessive írünkben —
superessive írünkön —
adessive írünknél —
illative írünkbe —
sublative írünkre —
allative írünkhöz —
elative írünkből —
delative írünkről —
ablative írünktől —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.