önmaguk

Hungarian

Etymology

ön- +‎ maguk

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈømːɒɡuk]
  • Hyphenation: ön‧ma‧guk

Pronoun

önmaguk

  1. themselves

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative önmaguk —
accusative önmagukat —
dative önmaguknak —
instrumental önmagukkal —
causal-final önmagukért —
translative önmagukká —
terminative önmagukig —
essive-formal önmagukként —
essive-modal — —
inessive önmagukban —
superessive önmagukon —
adessive önmaguknál —
illative önmagukba —
sublative önmagukra —
allative önmagukhoz —
elative önmagukból —
delative önmagukról —
ablative önmaguktól —

Synonyms

See also

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.